Vaste tentoonstelling » Galerij van de Dinosauriërs

  • Photo of the head of an oviraptor skeleton
  • Photo of a cryolophosaurus skeleton
  • Crocodile 'Bernissartia fagesii' in the Dinosaur Gallery
  • Scholar group visiting the Dinosaur Gallery
  • Iguanodons of Bernissart in the Dinosaur Gallery

Galerij van de Dinosauriërs

De Galerij van de Dinosauriërs is de grootste zaal van Europa die volledig in het teken staat van de dinosauriërs. Tientallen exemplaren op een oppervlakte van meer dan 3000 m² vertellen hoe ze ontdekt werden, leefden en evolueerden …

De dinosauriërs verschenen op het einde van het trias, bijna 230 miljoen jaar geleden. Tijdens het juratijdperk werden ze steeds talrijker en soortenrijker en bevolkten ze alle continenten. Op het einde van het krijt, 65 miljoen jaar geleden, stierven ze uit. Maar zijn ze nu echt verdwenen? Dat is niet zo zeker ...

In de galerij zie je hoe Olorotitan sterft, leer je hoe fossielen ontstaan en daag je een virtuele Pachycephalosaurus uit. Luister naar de schreeuw van Parasaurolophus, steek wat op over cladistiek, geef elke hadrosauriër zijn eigen kam …

Opmerkelijke Stukken

De iguanodons van Bernissart
  • Foto van de glazen kooi van de iguanodons van Bernissart
  • Foto van het telegram dat Gustave Arnaut stuurde na de ontdekking van de beenderen in de mijn
  • Eerste montage van de iguanodons van Bernissart met een stelling in de Sint-Joriskapel
  • Het allereerste opgestelde exemplaar van een ‘Iguanodon bernissartensis’, op de binnenplaats van het Hof van Nassau
  • onvolledige skeletten in de houding waarin ze in de mijn lagen

Op het einde van de 19de eeuw werden er 322 m diep in de steenkoolmijn van Bernissart een dertigtal vrij volledige iguanodonskeletten ontdekt. Doordat de beenderen nog op hun plaats zaten, was een 'waarschijnlijk natuurgetrouwe' opstelling mogelijk, die al vlug bezoekers uit de hele wereld aantrok!

Een 300 m² grote en drie verdiepingen hoge glazen kooi beschermt dit nationale erfgoed. Zo kunnen bezoekers elk van deze parels optimaal bewonderen. Bovendien zien ze in de kelderverdieping in welke houding de skeletten in de mijn lagen en hoe ze ontdekt werden.

Liepen ze op twee of op vier poten? Behoorden ze allemaal tot dezelfde soort? Hoe zijn ze gestorven? Waar leefden ze? Zijn er nog steeds in Bernissart? Na een bezoek ken je de antwoorden op die vragen en ben je een echte iguanodonkenner!

Wereldberoemde wetenschappers aan het woord
  • De Belgische paleontoloog Pascal Godefroit bedekt recent opgegraven dinofossielen met een beschermende plaasterlaag tijdens opgravingen in Rusland
  • Zicht op de dinosauriërgalerij, met op de voorgrond een infoscherm over iguanodons

Wie kan het boeiendst vertellen over één of andere dinosaurus? Dat is zonder twijfel de man of vrouw die hem ontdekt of bestudeerd heeft! Daarom loont het de moeite om in de zaal acht interviews te bekijken: de Canadees Phil Currie vertelt over dinosauriërs aan de polen; de Amerikaan Jack Horner beschrijft de ontdekking van de eieren van Maiasaura; de Brit David B. Norman heeft het over de houding van Iguanodon bernissartensis; de Belg Pascal Godefroit laat je de laatste Russische dinosauriërs kennen …

T. rex Stan
  • Close up van de Tyrannosaurus rex in de Galerij van de Dinosauriërs
  • De Tyrannosaurus rex in de Galerij van de Dinosauriërs
  • De T. rex-kop in papier (copyright: KBIN)

In onze zaal staat een replica van Stan, de grootste en meest volledige tot nu toe bekende mannetjestyrannosaurus (12,2 m lang en 3,7 m hoog. Hij werd ontdekt in de Hell Creek Formation in Zuid-Dakota (VS).

Het dier heeft nogal wat meegemaakt: sommige ribben zijn gebroken en weer aaneengegroeid, enkele nekwervels zijn vergroeid of vastgeraakt door overtollige botgroei en in zijn achterhoofd zit een gat, waarin precies een tand van een … Tyrannosaurus rex past! De meeste verwondingen zijn misschien het werk van andere tyrannosauriërs, maar hij heeft ze allemaal overleefd; toen hij stierf waren ze helemaal of bijna genezen.

Mis de twee interviews over T. rex niet: ze gaan over zijn groei, zijn anatomie, zijn levenswijze …

Gevederde dinosauriërs
  • ‘Sinosauropteryx prima’ (afgietsel)
  • ‘Caudipteryx zoui’ (sculptuur)
  • ‘Archaeopteryx lithographica’ (afgietsel)
  • ‘Archaeopteryx lithographica’ (afgietsel)

De dinosauriërs zijn niet allemaal uitgestorven: de vogels stammen af van theropoda (soms worden ze zelf gewoon als dinosauriërs beschouwd)! Eén van de bewijzen hiervoor is dat deze vleesetende dinosauriërs min of meer geëvolueerde veren hadden. Zo worden er in Zuidwest-China sinds 1996 uitstekend bewaarde fossielen ontdekt waarop sporen van een verenkleed te zien zijn.

Dit van Sinosauropteryx bestond slechts uit eenvoudige holle donshaartjes. Het hield zijn lichaam warm, maar hij kon er niet mee vliegen. Caudipteryx vloog evenmin: de lange symmetrische pluimen op zijn korte voorpoten en op zijn staart dienden vooral om te pronken. Met zijn vleugels met asymmetrische pluimen kon de in Duitsland ontdekte Archaeopteryx van tak tot tak zweven.

De meteoriet van Le Mont-Dieu
  • Segment van de meteoriet van Le Mont-Dieu
  • De meteoriet van Le Mont-Dieu

Hoewel het tentoongestelde stuk 435 kg weegt, is het slechts een fragment van een meteoriet. Die werd in brokstukken gevonden bij het woud van Le Mont-Dieu in Noord-Frankrijk. Haar totale gewicht bedroeg waarschijnlijk meer dan 800 kg, waarmee ze één van de zwaarste van Europa is.

Maar, zoals Belg Philippe Claeys in zijn interview verklaart, is ze veel kleiner dan de meteoriet die op het eind van het krijt bij Mexico is ingeslagen. Die had 10 tot 12 km doorsnede en droeg ertoe bij dat de dinosauriërs, de pterosauriërs, de mosasauriërs, de ammonieten en nog veel andere wezens uitstierven.

Go to top