Scheepswrakken opsporen met satellietbeelden

KOOP JE TICKETS ONLINE

TICKETS !

 

Richtlijnen voor bezoekers

Modellen van de wraksites: A: SS Sansip; B: SS Samvurn; C: SS Neutron; D: SS Nippon (Baeye et al 2016).
15/02/2016
Scheepswrakken opsporen met satellietbeelden
post by
[displayName]

Onderzoekers van ons Instituut hebben aangetoond dat je met satellietbeelden scheepswrakken kunt opsporen die voor de kust liggen. Ze kwamen tot de nieuwe methode na analyse van vier gezonken schepen in de buurt van Zeebrugge.

Vandaag sporen archeologen scheepswrakken op met akoestisch onderzoek vanaf een schip of met lasertechnieken vanuit een vliegtuig. Een duur en tijdrovend werk, en dicht bij de kust zijn die technieken minder efficiënt door de geringe diepte en het erg troebele water. De kustzone is dus een uitdagend gebied. In deze studie in Journal of Archaeological Science beschrijven onderzoekers van het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen (KBIN), de School of Environmental Sciences (Noord-Iereland) en de Vlaamse Hydrografie een nieuwe methode die gebruik maakt van satellietbeelden die de kleur van de oceaan weergeven in dat troebele water (ocean colour satellite imagery).

De wetenschappers onderzochten vier scheepswrakken nabij de haven van Zeebrugge. De Sansip is een Amerikaans cargoschip van 135 bij 17 meter, dat op 7 december 1944 zonk door een mijn. De Samvurn, 129 bij 17 meter, zonk door een mijn op 18 januari 1945 toen het onderweg was van Antwerpen naar Londen. Zeven bemanningsleden en negen soldaten kwamen daarbij om het leven. De Nippon is een Zweeds stoomschip (138 bij 18 meter) dat op 14 september 1938 zonk na een aanvaring met een ander schip. De Neutron ten slotte is een Nederlands stalen cargoschip (51 x 8 meter) dat op 3 augustus 1965 ten onder ging nadat het vermoedelijk op de Sansip botste…

Pluimen

Wrakken veroorzaken veranderingen in de concentraties van het zwevend materiaal in het water, de zogenoemde 'materie in suspensie' (Suspended Particulate Matter, SPM). Deze 'pluimen' reiken tot 4 kilometer ver van de wrakken en kunnen gedetecteerd worden door de satellietsensoren die de kleur van de oceaan meten, zoals aan boord van de satelliet Landsat-8 (gelanceerd in 2013). Wetenschappers van het KBIN gebruiken deze gegevens van de kleur van de zee om er SPM-concentraties uit af te leiden. De resulterende kaarten worden vergeleken met de testgegevens van de Vlaamse Hydrografie die met multibeam sonar de zeebodemhoogte opmeten.

Goedkoop

De mogelijkheid om scheepswrakken op de zeebodem op te sporen vanuit de ruimte, is zeer interessant voor archeologen en andere wetenschappers die geïnteresseerd zijn in de locatie van de wrakken. Landsat-8-gegevens zijn gratis en dat maakt van deze methode een goedkoop alternatief of een goede aanvulling voor akoestisch onderzoek en onderzoek met lasers. De techniek om 'materie in suspensie' te detecteren geeft ook extra informatie over hoe sediment wordt opgehoopt en hoe de stroming verandert in gebieden met scheepswrakken.

 

Dit werk werd ondersteund door het HIGHROC project (HIGH spatial and temporal Resolution Ocean Colour products and services) en door het BRAIN-be INDI67-project.

Zelfs NASA is onder de indruk van deze publicatie en wijdde er een website pagina aan!

 

Klik op de afbeelding om er meer te zien

Abonneren op Royal belgian Institute for natural Sciences News
Go to top